سالروز ولادت حضرت قاسم(ع)... (با تشکر از یوسف رحیمی عزیز)
رمضان است ماه صوم و صلات ماه جود و کرامت و خيرات
خانه ی هر کسی کريم تر است ميشود کعبه، کعبه ی حاجات
در مدينه عجب هياهويی است درِ اين خانه اکثر اوقات
ولی امشب قيامت دگری ست که چنين جلوه گر شده برکات
حسن بن علی پدر شده است نذر لبخند قاسمش صلوات
در جمال و جلال و يکتايی آيه آیه تجلّی حسنات
زمزم و سلسبيل مینوشند از لبش جرعه جرعه آب حيات
چشمهايش بهشت اهل ولا پلک هايش گشوده باب نجات
دست ابن الکريم ميبخشد به گدايش دوباره برگ برات
امشبی همسفر شدم با ماه مقصدم کربلاست! بسم الهز
در نگاهت فروغ توحيد است چشم هايت دو چشمه خورشيد است
هر نگاه پر از صلابت تو در حرم روشنای اميد است
با تماشای قامتت، ارباب پدرت را کنار خود ديده است
کوه عزم و اراده ای قاسم! در دلت شور عشق، جاويد است
نورِ حُسن و حماسه ی مولا بر قد و قامت تو تابيده ست
دمی از رخ نقاب را بردار پرده ی آفتاب را بردار
مشق کردی خروش ايمان را اين شکوه بدون پايان را
آفريدی ميانه ی ميدان رزم مولايی نمايان را
پسر تکسوار صبح جمل زير و رو کرده ای تو ميدان را
صد چو أزرق غبار يک قدمت بنگر اين لشکر گريزان را
تيغ اگر بر کشي شبيه عمو به لجام آوری تو طوفان را
قامت تو اگر چه بی زره است تيغت آن ابروان پر گره است
کام خشکت پر از عسل شده است چشم تو چشمه ی غزل شده است
شيوه های نبرد حيدری ات طرحی از عرصه ی جمل شده است
مادرت «إن يکاد» ميخواند پسر مجتبی چه يل شده است
شوق پرواز را همه ديدند در نگاهی که بی بدل شده است
در هوای امام لب تشنه جان فشانی تو مثل شده است
از ازل با خدا تو يکدله ای تا وصالش نمانده فاصله ای
راوی داغ تو نسيم شده پيکرت دشت يا کريم شده
بيکران است وسعت قلبت داغ هايت اگر عظيم شده
چيزی از پيکرت نمانده دگر بس که دلجويی از يتيم شده
همه با اسب های تازه نفس! چقَدَر دشمنت رحيم شده!
اتفاقات تازه ای افتاد نعل هم آمده سهيم شده
پيکرت در غبارها گم شد در ميان سوارها گم شد
۵/۵/۱۳۹۱