سید محمد جواد ذاکر طباطبایی

ای سلام‌‌الله بر جان و تنت!    
اشك و خونم، هر دو وقف دامنت
سر به زیر تیغ و چشمم سوی تو    
نقد جانم رو‌نمای روی تو
خوش بُوَد با اشك دامن‌دامنم    
عكس لبخند تو در زخم تنم
كیستم من؟ اوّلین قربانی‌ات    
جان دو قربانی‌ام، ارزانی‌ات
دور كعبه یاد ما كن، یا حسین!    
مسلمت را هم دعا كن، یا حسین!
اوّلین سرباز میدانت منم    
ذبحِ پیش از عید قربانت منم
حجّ من در كوی تو، قربان شدن    
حجّ تو در موج خون، عریان شدن
حجّ من، داغ دو طفل بی‌ سر است    
حجّ تو، داغ علیّ ‌اكبر است
با وجود ن كه مدیون تو‌اَند    
كوفیان لب‌تشنه‌ی خون تواَند
ای عزیز جان پیغمبر! میا    
گر می‌یی با علی‌اكبر میا
تو چو خورشیدیّ و اصغر، ماه توست    
چشم تیراندازها در راه توست
مست صهبای وصالم كن، حسین!    
یوسف زهرا! حلالم كن، حسین!

عید قربان آمد و من هم شدم قربانیت

گرچه من دعوت ندارم آمدم مهمانیت

مفلسم آهی ندارم در بساطم ناگزیر

این دل صد پاره و چشمان تر ارزانیت

الهی! عرفه‏ام، باحسین علیه‏السلام از عرفات کوچ کرد و رحل اقامت در کربلاگزید؛ پس تو رامی خوانم به زبانی که امامم حسین علیه‏السلام در روز عرفه و در ودایش با سرزمین عرفات خواند.
الهی تو را می‏خوانم، با اشک‏هایی که به ترنم آخرین نوای آسمانی مولایم حسین علیه‏السلام در روز عرفه، بر صورت شرمسارم روان شده است.
الهی! تو را می‏خوانم به پاکی و خلوص بندگی در صحرای عرفات، به تکاپوی حاجیان؛ آن‏گاه که جان مشتاق را برای لقای تو روانه آسمان زلال عرفه می‏کنند.
خدای من! دلم برای آشنایی و آشتی با تو، بی‏تاب‏تر از همیشه است و تنها دارایی‏ام در پیشگاه تو، دعایی است که به آن وعده اجابت داده‏ای.
چگونه تو را دریابم و کدام باد موافق، این خس دورافتاده از آستانت را به کوی شناخت و دلدادگی به تو رهنمون می‏سازد؟
الهی! تو نوری؛ آشکارتر از آنی که به مدد آثار خلقتت، شناخته شوی.
تو نوری و روشن‏تر از آنی که در پناه سایه درآیی.
خدای من! چه وقت از دیده‏ام نهان شدی تا برای اثبات بودن تو، دست به دامن برهان و استدلال ببرم؟
تو آنقدر ظاهری که رسیدن به تو از راه مشاهده آثارت، راه دراز پیمودن و به بیراهه رفتن است. پس خدای من! چنان به عشق خود مرا بنواز و یاری‏ام کن تا دیده‏ام؛ به فراتر از نشانه‏هایت دل مشغول دارد و از درک نور تو که آفاق را روشن کرده، بازنماند.
بارالها! چنان خود را به من بنما که بی‏واسطه و با شهود قلب، شیفته جمال نورانی تو شوم.

۲۳/۷/۱۳۹۲