هفته چهارم رمضان المبارک...(عکسهای نجف از سفر اینجانب و نمایشگاه قرآن)
توضيح ها :
[1]اين وصيت را عده زيادى از محدثان و مورخانى كه قبل از مرحوم سيد رضى،و بعد از او مىزيستهاند باسند نقل كردهاند كه ما به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
1-ابو محنف لوط ابن يحيى نقل مىكند:
هنگامى كه امام(ع)ضربتخورد،پزشكان كوفه گرد آمدند،در بين آناناز همه ماهرتر«اثير ابن عمرو»بود كه جراحات را معالجه مىكرد...او هنگاميكهزخم را مشاهده كرد يك شش گوسفند گرم را خواست،رگى از آن بيرون آوردهدر محل ضربت قرار داد آنگاه كه بيرون آورد گفتيا على وصيتهاى خود را بنمازيرا اين ضربتبه مغز رسيده و معالجه مؤثر نميافتد در اينجا امام كاغذ و دواتىخواست و وصيتبالا را نمود البته اصل وصيتبيشتر از آن است كه مرحوم سيدرضى ره در اينجا آورده.
2-ابو حاتم سجستانى در كتابش المعمرون و الوصايا ص149 با سند اينوصيت را آورده.
3-ابو جعفر طبرى در تاريخ خود ج6 ص 85 در حوادث سال 40 آن را نقلكرده است.
4-ابو القاسم عبد الرحمن ابن اسحق الزجاجى در كتاب امالى ص 112 آغازاين وصيت را با وصيتى كه امام عليه السلام به«محمد ابن حنفيه»نموده آورده است.
5-محمد ابن يعقوب كلينى در كتاب كافى ج7 ص 51 عين آنچه سيد رضى آورده نقل نموده است.
6-ابو الحسن مسعودى در كتاب مروج الذهب ج 2 ص 425 بخشى از آنراذكر كرده.
7-ابن شعبة در كتاب تحف العقول ص197 تحت عنوان وصيت امامبفرزندش حسن(ع)، هنگام وفات،قسمتى از آن را آورده.
8-مرحوم صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه ج 4 ص 141 اين وصيترا مبسوطتر از آنچه در نهج البلاغه است آورده.
بعد از شريف رضى هم اين وصيت را عده زيادى نقل كردهاند.
(مصادر نهج البلاغه ج3 ص379-380)